ΑΠΟΡΙΑ

Kαθομαι πισω απο ενα γραφειο σχετικα νυσταγμενη και ελαφρως γρυπωμενη. Τελεια κατασταση. Βεβαια αυτη η κατασταση σταθηκε η αιτια να ανοιξω αυτο το Blog.Πισω απο ενα γραφειο γραφειο μιας δημοσιας υπηρεσιας προσπαθωντας να μη τα κανω ολα γυαλια-καρφια.Λοιπον εικοσιπεντε χρονια στο δημοσιο και ακομη δεν μπορω να συνιθισω οτι μπορουν να σ' αδειασουν ανα πασα στιγμη οταν ανοιξεις μια πορτα και θιξεις τα κακως κειμενα η βγαλεις καποια απλυτα στη φορα η θιξεις ορισμενα συμφεροντα.Τι να πω ακομα απορω.Εικοσιπεντε χρονια τωρα.Τιμωρια η απαθεια και η αδρανεια ? Ναι ειναι τιμωρια.Μ' εχουν βαλει πισω απο ενα γραφειο λοιπον και καθομαι και γραφω και σκεφτομαι και διαβαζω.Προς το παρον ανευ αντικειμενου εργασιακου.